SOBE*

Yaşamak için saklanmak zorunda kalıyoruz..!!!  

       Çocukken en cok sevdiğimiz en çok keyif aldığımız ve en çok mutlu olduğumuz dakikalar saklambaç oynadığımız zamanlardı ; hele o saklandığımız zaman diliminde geçen sürede heyecanımız tavan yapardı sanki başka bir zaman dilimine başka bir aleme giderdik ta sobeleninceye kadar heyecan, çoşku , mutluluk , sevinç hepsi ruhumuzu  sarardı.  Aslında saklambaç bir çocuk oyunuydu o zamanlar onu oynamakdaki amacımız çocukluğumuzu yaşamak neşelenmek güzel dakikalar geçirmekti ve o zamanki saklambaç saftı , temizdi,  içinde beyaz renkten başka renk yoktu , kar gibiydi kardeşlikti dostluktu ve çocukçaydı.

       Şimdi ise büyüdük ve saklambaca ara  verir gibi olduk ama farkında değildik büyüdükçe   bizimle  beraber saklambaç oyunumuz da büyüdü ; biz küçükken saklambaç alanımız o kadar küçükdi ki birkaç ev arası okul bahçesi komşu bahçesinden ibaretti. Şimdi ise aslında bizler tam bir saklambacın merkezindeydik. Saklambacın en büyüğünü en kralını oynuyorduk,  evde oynuyorduk ,  eşimize  karşı oynuyorduk , duygularımızı  saklayarak oynuyorduk , doğruları sakladık, hakkı  sakladık , hukuka saklandık   , acılarımızı sakladık   , cığlıklarımızı, ağıtlarımızı  sakladık ;  deliler gibi bağırmak istedik  bağırdık da  sadece kendi kendimize  bağırdık,  iç sesimize  duyurduk  oysa ,  başkalarına  bağırmak istedik ama  saklandık;  sevgimizi  saklar olduk  , sevdiğimiz kişiyi, rengi , düşünceyi , saklamakla  oynuyorduk  her şeyimizi  herkesten  saklar olduk ,  dosttan saklandık,  sevgiden saklandık , paylaşmaktan   saklandık  , hatta siyasi görüşümüzü  bile  sakladık hep ama hep saklanır olduk .

            ALLAH ‘TAN SAKLANMADIK ;  KULDAN SAKLADIK

“Aslında Yaşamak için  Saklanmak  Zorunda Kalıyorduk”  

       Hayatta  kalabilmek adına hayatla başa çıkabilmek için saklanıyorduk.  Saklanmaktaki amaç  yaşamak içindi    aslında.   Saklanmaktan bıkmıştık  hep sobelenmek istiyorduk ;  birileri bizi   saklandığımız yerden  sobelesin.   Ortaya çıkarsın hep o cesur  ebeyi  bekler  olduk . Etrafta  bizleri sobeleyecek ebe kalmamıştı  aslında . O cesur ebe hep içimizdeydi  ama  biz hep ebenin başkası olmasına izin verdik  ;  umarım  bir gün hepimiz kendimizin  ebesi olur ve  ortaya çıkarız.

       “Daha  güzel bir  dünya  için daha  güzel bir yaşam için   ..!!!!  

HADİ HEP BERABER SOBELENELİM ..!

“ SAKLANDIK;  BEDENİMİZİ  YAŞATTIK,  RUHUMUZU  İNSANLIĞIMIZI  ÖLDÜRDÜK .”

HALUK KARATEPE, yazdı.

*sobe -  Genellikle kovalamaca, saklambaç vb. çocuk oyunlarında, ebeden önce davranıp daha önce kararlaştırılmış yere ulaşıldığında söylenen söz.( Güncel Türkçe Sözlük)